Geen wijnproducerend land heeft de laatste decennia zulke grote veranderingsprocessen ondergaan in enologische ontwikkeling als Italië.

Moderne vinificatiemethodes vervingen steeds meer een aantal traditionele technieken. Niet in de laatste plaats door de nieuwere generaties jonge wijnmakers.
Lagere opbrengsten bij de kwaliteitsbewuste en steeds meer internationaal georienteerde producenten.
Italië bezit de grootste diversiteit aan druivenrassen in vergelijking met enig ander land, voornamelijk dankzij " terroir " en een zeer divers microklimaat.

Geen bombardement van vrijwel overal toepasbare mondiale varieteiten als Merlot, Cabernet, Chardonnay en Sauvignon.

Het veelgehoorde " Italie heeft de grootste wijnproduktie " is niet (meer) van toepassing.

Betere selectie met minder opbrengsten. Veel wijngaarden die zich niet op goede lokaties bevonden

werden gerooid.

Zo is bv de produktie in sommige regio's met name in de jaren 90 sterk gereduceerd.

Daar staat tegenover dat met name in het zuiden nog uitstekende terroir lang onbenut bleef waar op uitgebreide schaal aanplant heeft plaatsgevonden.

Ook de grootste wijnbedrijven zoaals cooperaties hebben al lang hun eisen aangescherpt.

Een aantal van hen maken internationale topwijnen, terwijl ze soms miljoenen flessen produceren.

Hier worden de aangesloten wijnboeren begeleid en geadviseerd in de wijngaarden en zijn de

mindere percelen al lang verdwenen. Alleen perfect gerijpte druiven worden door de Cantina's geaccepteerd.

Hoge investeringen hebben altijd hun prijs. Maar er is zo'n enorme keus aan wijnen in Italie dat ook nu

in alle regio's van Alto Adige t/m  Sicilië met een gedegen selectie uitstekende prijs- kwaliteitswijnen te vinden zijn.

Op alle prijsnivo's.